Γονείς στα δυτικά

Posted: 20 Μαρτίου, 2011 in τοπικά νέα - δράσεις, κείμενα

Οι μεγάλες μάχες και οι ολοκληρωτικές νίκες είναι μπροστά μας. Το νομικό πρόσωπο αρμόδιο για τους παιδικούς σταθμούς Χαϊδαρίου, αποφάσισε να μειώσει τις αυξήσεις που έκανε τον Φλεβάρη του 2011 στα τροφεία των παιδικών σταθμών μπροστά στην οργανωμένη άρνηση των γονιών να επωμιστούν και άλλα βάρη. Αυτό είναι η αρχή και βέβαια δεν χωρά εφησυχασμός.

Οι συνθήκες επιβίωσης αυτού του δημοτικού μορφώματος δεν είναι καθόλου ευνοϊκές.

Ο δήμος Χαϊδαρίου φιγουράρει στις μαύρες λίστες των τραπεζών, για δάνεια που δεν έχουν αποπληρωθεί. Πως είναι δυνατόν να πληρωθούν οι υποχρεώσεις του δήμου όταν τα δημοτικά έσοδα είναι μειωμένα και η πιστοληπτική του ικανότητα είναι στον αέρα; Αυτό μας λένε με άλλα λόγια. Τότε η επιβίωση του δήμου εξαρτάται άμεσα από τη μεταφορά του χρέους και του κόστους δανεισμού που ο ίδιοι δημιούργησαν, σε όλους εμάς. Η θεματική «τροφεία» στους παιδικούς σταθμούς, δεν συνδέεται μόνο με το φαγητό των παιδιών. Συνδέεται και με τις μαύρες τρύπες των χρεών συνολικά του δήμου. Είναι μια πηγή δημόσιου χρήματος που κατανέμεται σύμφωνα με τις ανάγκες ενός δήμου (σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης) όπως ο δικός μας.

Έχουν ευθύνες για την κατάσταση που επικρατεί και πρέπει να λογοδοτήσουν όλοι τους! για την κατασπατάληση του δημόσιου χρήματος.

Εύκολα διαπιστώνει κανείς, το πάρτυ που στήθηκε όλα τα προηγούμενα χρόνια, αν δει τους ισολογισμούς και βέβαια τα πρακτικά των δημοτικών συμβουλίων. Το «πλεόνασμα υπάρχει» έτσι μας έλεγε το πρώην νομικό πρόσωπο, τις παραμονές των δημοτικών εκλογών. Τι έγινε αυτό το πλεόνασμα; Που επενδύθηκε και ποιες ανάγκες καλύφθηκαν; Αν καλύφθηκαν.

Oπως ξέρουμε οι όποιες επενδύσεις, έγιναν μέσω τραπεζικών δανείων, επιδοτήσεων, φόρων και δημοτικών τελών (δηλαδή με δημόσιο χρήμα). Εμείς λέμε ότι δεν επενδύθηκαν με βάση τις πραγματικές ανάγκες των δημοτών, για εκπαίδευση, αθλητισμό, τέχνη και πολιτισμό. Τα κτίρια των παιδικών σταθμών είναι ακατάλληλα, τα σχολεία δεν συντηρούνται και δεν καλύπτουν τις προϋποθέσεις υγιεινής και ασφάλειας, το μουσικό τμήμα έκλεισε, το κολυμβητήριο έκλεισε και οι συμβασιούχοι εργαζόμενοι είναι επισφαλείς και απλήρωτοι ενώ κάποιοι ήδη απολύθηκαν.

Δεν θέλουμε κανέναν τους! Είναι όλοι τους πολύ κατώτεροι των περιστάσεων.

Το πρόβλημα που προκύπτει κάθε φορά είναι πολιτικό και όχι προσωπικό. Από αυτή την άποψη τί νόημα έχει, σε αυτή τη χρονική συγκυρία, να καταγγέλλεις ένα φερέφωνο του δημοτικού μηχανισμού (νομικό πρόσωπο) όταν καλεί τους γονείς να τους απαγγείλει ποίημα; Έχει νόημα για αυτούς που εναποθέτουν τις «αγωνιστικές» τους ελπίδες στα ντουβάρια του ακριβοπληρωμένου δημαρχείου και στις καρέκλες του. Έχει νόημα για όσους θέλουν την επανεκλογή τους στις επόμενες δημοτικές εκλογές. Αντίθετα έχει νόημα να καταγγείλουμε το σύνολο των παρατάξεων του δημοτικού συμβουλίου και τα φερέφωνα τους για τα βάρη που μας φορτώνουν. Ως Γονείς στα δυτικά… (Χαϊδαρίου) πιστεύουμε ότι αυτός ο ελιγμός του νομικού προσώπου καίει το ίδιο το νομικό πρόσωπο. Δείχνει τη βαθειά κρίση που έχει ως θεσμικό όργανο. Ο μόνος τρόπος να επιβληθεί είναι η ασυλία του θεσμού, που του δίνει την εξουσία να προωθεί διοικητικά και κατασταλτικά μέτρα. Πρέπει να καταργήσουμε το νομικό πρόσωπο εδώ και τώρα.

Όταν γίνετε λόγος με νικηφόρα έμφαση, για την μείωση των αυξήσεων στα τροφεία των παιδικών σταθμών αφήνεται να εννοηθεί ότι, καλά κάναμε και δεν πληρώσαμε τις αυξήσεις γιατί τους «κάναμε τζαρτζάρισμα» και νικήσαμε. Με άλλα λόγια εναποθέτουμε, στην άλλη μας ζωή (μετά-θάνατο) την κατάργηση τους. Ως γονείς εργαζόμενοι και άνεργοι, πρέπει να είμαστε κάθετα αντίθετοι σε τυχοδιωκτικές πρακτικές του στιλ «εμείς φέτος θα την βγάλουμε καθαρή γιατί οι αυξήσεις θα πληρώνονται κανονικά από του χρόνου». Άρα εμείς ας μην πληρώσουμε φέτος τις αυξήσεις και του χρόνου, κάποιοι άλλοι θα πληρώσουν τα αυξημένα τροφεία ή την μειωμένη αύξηση κανονικά και με το «νόμο». Τυχοδιωκτικές και ψηφοθηρικές πρακτικές σε αυτή τη δύσκολη συγκυρία δίνουν πάτημα σε έναν υπό διάλυση δήμο, να επιβάλλει περισσότερα βάρη, εδώ και τώρα. Δίνουν πάτημα στις απειλές, στους εκβιασμούς, την τρομοκρατία, την πολιτική πλάνη.

Τα δικά μας καθήκοντα είναι άλλα. Οι παιδικοί σταθμοί, οι πρόσφατες αυξήσεις αλλά και το ισχύον καθεστώς των τροφείων είναι ένα τσουνάμι που από μέρα σε μέρα απειλεί να τους πνίξει. Δεν υπάρχει κανένας απολύτως λόγος να υποστηρίξουμε την πληρωμή των τροφείων με αυξήσεις ή χωρίς. Έτσι κι αλλιώς το πρώην νομικό πρόσωπο στη άτακτη φυγή του, φρόντισε να αφήσει τη φωλιά του λερωμένη και μια φωτιά να σιγοκαίει. Την φωτιά που οι ίδιοι άναψαν δεν μπορούν να σβήσουν. Δεν θα τη σβήσουμε εμείς.

Τα νέα μας καθήκοντα αρχίζουν από εδώ και πέρα.

Τι σημαίνει «Δεν πληρώνουμε την χρεωκοπία τους; Δεν πληρώνουμε την κρίση που αυτοί δημιούργησαν;» Σημαίνει ότι δεν έχουμε να πληρώσουμε το χρέος που αυτοί δημιούργησαν. Σημαίνει ότι δεν θα πειθαρχήσουμε στις αποφάσεις δημοτικών συμβουλίων, που μας χρεώνουν το λογαριασμό. Σημαίνει ότι δεν θα μασήσουμε σε ψευτοδίλημμα του στιλ, δεν πληρώνουμε τις αυξήσεις στα τροφεία, πληρώνουμε τις αυξήσεις, ή πληρώνουμε τις μειώσεις και κολοκύθια τούμπανα. Σημαίνει ότι δεν ξεχνάμε τις ευθύνες και τις επαναλαμβανόμενες ήττες εκείνων που ψήφιζαν για τα τροφεία, στο όνομα ενός λαού που πίστεψε σε λαοπλάνες υποσχέσεις. Σημαίνει ότι σε περίπτωση που κλείσει δημόσιος χώρος ή δεσμευμένο κτήριο από το δήμο θα καταλαμβάνεται την επομένη από γονείς, εργαζόμενους και άνεργους πολίτες.

Τα επόμενα βήματα είναι μονόδρομος

  1. Κατάργηση των τροφείων. Προσλήψεις μόνιμου προσωπικού.
  2. Κατάργηση του «Νομικού προσώπου».
  3. Οι παιδικοί σταθμοί να περάσουν στον έλεγχο και την διαχείριση των γονιών και όλων των εργαζομένων σε αυτούς.
  4. Όχι στις συγχωνεύσεως των σχολείων.
  5. Να διεκδικήσουμε τα κονδύλια για τους μισθούς των εργαζομένων και την τροφοδοσία των πάγιων αναγκών των σταθμών από την δημοτική αρχή και την κυβέρνηση.
  6. Άνοιγμα του κολυμβητηρίου.
  7. Εργατικό έλεγχο όλων των δημόσιων υπηρεσιών.
  8. Ελεύθερες-Δωρεάν μετακινήσεις με τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς και επαναλειτουργία των γραμμών που κόπηκαν.
  9. Στάση πληρωμών και διαγραφή των χρεών προς τις τράπεζες.
  10. Διαγραφή των χρεών που ο Δήμος χρωστάει στις τράπεζες.
  11. Μπλοκάρισμα και άνοιγμα κάτω από δημόσιο-εργατικό έλεγχο των τραπεζικών λογαριασμών όλων όσων είχαν και έχουν την εποπτεία – διαχείριση των οικονομικών υπηρεσιών και του δημόσιου χρήματος.
  12. Δημοσιοποίηση όλων των λογαριασμών.
  13. Δήμευση και απαλλοτρίωση των περιουσιακών στοιχείων όσων καταχράστηκαν δημόσιο χρήμα, κινητή και ακίνητη περιουσία.
Advertisements
Σχόλια
  1. Ο/Η radiosteki λέει:

    Ρεμφορμες σας κόβω παιδιά , δεν ειν κακο…. Αλλα εχετε ημερομηνια ληξεως. Ειτε απο την καταστολή ειτε απο την κομματικη σταδιοδρομια καποιων. Ευχομαι να βγω ψευτης, Αλλα η ιστορια εχει δειξει πραματα και συνηθως επαναλαμβανεται…

  2. Ο/Η radiosteki λέει:

    Α! να προσθεσω πως το σχολιο μου δεν εκπροσωπευει κανενα απο το ραδιοστεκι αλλα ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ εμένα. Για τυχον παρεξηγησεις….

    ΔΗΜΗΤΡΗΣ

  3. H κοινωνία βρίσκεται σε μια κρίσιμη ιστορική καμπή. O καπιταλισμός στην πιο βαθιά κρίση και ιστορική χρεοκοπία του, βυθίζει την ανθρωπότητα στην άβυσσο της βαρβαρότητας. Mαζική ανεργία, κατάργηση ιστορικών κατακτήσεων για όλους τους εργαζόμενους γονείς τους άνεργους και των παιδιών μας. Μειώσεις μισθών, επιμήκυνση του χρόνου εργασίας, κατάργηση συλλογικών συμβάσεων, απολύσεις, διάλυση της δημόσιας παιδείας και υγείας.

    Αυτό το σκηνικό δημιουργεί από μόνο του μια εφιαλτική κατάσταση. Την ίδια στιγμή εντείνεται η κρατική καταστολή, ενώ από τα βαλτόνερα της αστικής σήψης ξεφυτρώνουν τα σαπρόφυτα του ρατσισμού, ορθώνοντας τείχη εθνικισμού και μισαλλοδοξίας. Το ίδιο το κράτος με τη μορφή της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας παραβιάζει και καταπατά τα δημοκρατικά μας δικαιώματα και μετατρέπει το κράτος που αυτοί δημιούργησαν σε κράτος έκτακτης ανάγκης.

    Όμως, η κρίση δρα ως επαναστατικός παράγοντας πυροδοτώντας μαζικές, λαϊκές-εργατικές εξεγέρσεις. H εξέγερση του Δεκέμβρη 2008 στην Ελλάδα ήταν το προανάκρουσμα μιας κοινωνικής θύελλας που δεν θ’ αργήσει να τυλίξει τα μητροπολιτικά κέντρα της Ευρώπης.

    Οι έκτακτοι καιροί απαιτούν άμεση δράση. Απέναντι στην ιδιώτευση και την αναζήτηση –ανέφικτων – ατομικών «λύσεων» χρειάζεται να αντιτάξουμε το πνεύμα της αλληλεγγύης, της συλλογικής δράσης, της οργάνωσης, των γονιών της πόλης μας. Δεν νοσταλγούμε την επιστροφή στο άνισο εκμεταλλευτικό καθεστώς της εποχής της καπιταλιστικής άνθισης που άλλωστε ήταν επίσης ματωμένο και φρικτό.

    Θέλουμε να απαλλαγούμε από το κράτος των καπιταλιστών και όλο το κοινωνικό-οικονομικό τους σύστημα και γι’ αυτό δεν μας εμπνέουν ο ρεφορμισμός και οι διαμεσολαβήσεις των εντολοδόχων αυτού του μηχανισμού της εξαθλίωσης. Ενωνόμαστε λοιπόν στη βάση της ισότητας, της αλληλεγγύης, του σεβασμού της διαφορετικότητας τοπικά αλλά και ευρύτερα.

    Ενάντια στα διεφθαρμένα κόμματα εξουσίας καθώς και στα πολυποίκιλα δεκανίκια – αναχώματά τους. Στους τοπάρχες του συστήματος εξουσίας, στις δημοτικές και περιφερειακές αρχές, που εξακολουθούν να στηρίζουν, μάταια θα λέγαμε καλοπροαίρετα, μια κοινωνική – οικονομική και πολιτική κατάσταση που πηγαίνει από το κακό στο χειρότερο. Θέλουμε να εκφράσουμε γονείς που είναι εργαζόμενοι, είναι άνεργοι, όλους όσους δεν βολεύονται μέσα στο σύστημα της εκμετάλλευσης, της καταστολής, και της μιζέριας.

    Λειτουργούμε με αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες, χωρίς γραφειοκρατίες, μέσα από συνελεύσεις, με ανοικτή συλλογική συζήτηση και κοινή απόφαση στην βάση σύνθεσης των επιμέρους απόψεων για όλα τα ζητήματα που θα προκύπτουν.
    Στόχος μας είναι η ανάπτυξη της μαζικής ταξικής δράσης για τα μικρά και τα μεγάλα, τα τοπικά και τα γενικά ζητήματα που μας απασχολούν.

    Συγχρόνως είμαστε αντίθετοι στον τυφλό και μικρόπνοο κινηματισμό. Θεωρούμε ότι η πολιτική-ιδεολογική και πολιτιστική ανάπτυξη είναι διαμόρφωση ευρύτερων οριζόντων για έναν διαφορετικό πολιτισμό και απαιτούν την ανάπτυξη ενός θεωρητικού πλαισίου κοινωνικής-πολιτικής και οικονομικής ανάλυσης και κριτικής.
    Ονειρευόμαστε ένα μέλλον διαφορετικό για εμάς και τα παιδιά μας.

    Αυτό το μέλλον δεν μπορεί να το εγγυηθεί κανένας εκλεγμένος. Όλοι εμείς, που ακούγαμε και ακούμε από τους παππούδες μας, όσων είναι ή και όσων ήταν στην ζωή, από τους γονείς μας, ένα αγανακτισμένο ανάθεμα για αυτούς που κυβερνούν και παίρνουν αποφάσεις, άλλες φορές με ήπιους τρόπους, άλλες φορές με άγριους, όπως βέβαια υπήρχαν και φορές που όλα όσα γίνονταν πέρναγαν απαρατήρητα ή και αδιάφορα. Όπως και αν πέρναγαν, από αυτούς που ασκούσαν και εξακολουθούν να ασκούν τη αστική εξουσία, δεν είχαν και δεν έχουν καμία πολιτική νομιμοποίηση στην συνείδηση μας. Όλοι εμείς λοιπόν, που περιμένουμε το πρώτο χιόνι, όποτε αυτό φανεί, να πούμε επιτέλους «μια άσπρη μέρα» καλούμαστε να κάνουμε πράξη όλα όσα δεν κατάφεραν οι παλαιότεροι.

    Να γράψουμε από κοινού και όλοι μαζί άπειρες νέες ιστορικές σελίδες για το μέλλον όλων μας.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s